СҮЙД

, һүйд юум. н. гай тодхор, тодхор гасалан, аюул, лай, шоро һаад, зоболон гасалан, хохидол (беда, вред, ущерб): – Һээ, ши байгаа хүн гүш, энэ шолмо сүйд хэжэ ябаагүй юм гү гэжэ бэдэржэ ерэбэлби, – гэһээр, хэрэлсын нүгөө захада аахилан һууба (Д.-Д. Дугаров); сүйд тодхор хорлол, хорон, хохирол, уршаг (вред): Тэрэнэй һүүлээр Тяньцзинда француз яһанай хэдэн миссионернүүд алагдажа, Европын гүрэнүүд энээгээрнь шалтаад, Хитад гүрэндэ сүйд тодхор хэхэеэ бэлэдхэжэ захалаа һэн (Д. Батожабай); сүйд болоо гай, муу юумэн болоо (стряслась беда); сүйд татаха (гү, али шэрэхэ) тодхор ушаруулха (причинять вред, вытворять что-л.): – Тэрээнһээ хойшошье тэдэ хулгайшад хэдэн удаа сүйд татаһан байха, – гэжэ Бадан хөөрэнэ (Б. Санжин, Б. Дандарон); – Энэ жэлдэ Юрөөмнай хэзээ хэзээнэйхиһээ ехээр үерлэжэ, сүйд шэрэбэ ха юм, – гэжэ орлогшо хамагай түрүүн ама гараба (Б. Мунгонов).