СҮХЭРЭЛТЭГҮЙ

1. тэмд. н. хэлбэришэгүй хатуу, нугаршагүй, мохошогүй (неотступный); 2. наречи мохошогүйгөөр, эгэршэгүйгөөр (неотступно, непреклонно): Хэрбээ зориһон хэрэг мүнөө бүтээшьегүй һаа, үглөө бүтэхэ, үглөө бүтээгүй һаань, нүгөөдэр бүтээхэ гэжэ сүхэрэлтэгүй найдажа ябадаг хүнүүдые эрхим хүнүүд, арадай үнэн хүбүүд гэжэ нэрлэдэг байха юм (Х. Намсараев).