ГЭЭШЭ

1. нэрлүүлэгшын заагша (показатель подлежащего, употр. при именах и причастиях): – Һайн хүнүүд гээшэ зонһоо хоргодожо, тэрьелжэ ябадаггүй юм (В. Гармаев); 2. баталһан част. (мод. част. для выражения утверждения значит, выходит, следовательно, стало быть, ведь, же, уж; обязательно; должен, следует): Сагай ульгам гүйдэлые улад зон үбгэрхэ үтэлхэдѳѳл мэдэдэг гээшэ ха (Ц.-Ж. Жимбиев); 3. холбоо ү., дахалдаһан сложно мэдүүлэлэй дулдыданги нэрлүүлэгшэ нүхэсэл мэдүүлэл шухала мэдүүлэлтэйнь холбодог (подчинит. союз): Эдилгэ абадаггүй ноёниие бэдэрхэ гээшэ сагаан турлааг бэдэржэ олоһонтой сасуу (Ч. Цыдендамбаев).