ДАЛБАГАР

тэмд. н. 1) үргэн аад, хабтагай (широкий): Хүйтэншэгшье болоһон байгаа һаань, мүльһэн хүнжэлѳѳр бэеэ хушангүй далбагар далбагар долгинуудые мухарюулһан Ехэ Ярууна врачые бэе тээшээ татаба (Д. Батожабай); далбагар нюур үргэн нюур (широкое лицо): Тэрэнь үни газарта, моридойнгоо саанаһаа аймхайгаар далбагар нюураа булталзуулан, харашоод байба (А. Ангархаев); 2) иишэ тиишээ һэртынги, арбайһан (оттопыренный, растопыренный): Тогоошо тэрэниие хойноһоонь хүсэжэ, брезент суба янзатай далбагар юумыень хуу татан хаяжархиба (Д.-Д. Дугаров).