АЯТАЙ

1. тэмд. н. 1) таатай, таа ламжатай, дура татамаар, һайхан : Шэнэ сагаан бүд бүрилгэтэй, һэрюухэн, аятай унтари соо ороходоо, Намжал бүхы бэеэ тэниилгэн һуняажа, ѳѳ р ѳѳ ѳѳ рт ѳѳ энеэбхилнэ ; Ая гангын үнэр һайхан, аятай үреэлэй үгэ һайхан ; аятай зохид а) тааламжатай , һайхан : Мариягай халуухан жэнтэй бэеһээ духиин аятай зохид хангал Гончиг Доржиевичай хамар руу хүнгэхэн урасхалаар сорьёно ; б) тааруу, таатай зохид, боломоор : Талын саһан эреэлэн хайлажа, хонидой һалхи һүрин хагдалхада аятай зохид саг ерэбэ ; аятай зохид мэдэрэлдэ абтаха таатай, зохид һайхан мэдэрэлдэ эзэлэгдэхэ : Тиихэдэнь бүхы бэеэрээ уни бутаран, сэдьхэлни хүлгэжэ, аятай зохид мэдэрэлдэ абтаад, толгоймни эрьехэдэл гэбэ ; 2 ) таарамжатай, боломоор, ябахаар, хэрэглэмээр : Эндэ ехэл аятай нютаг гэжэ би ѳѳ р ѳѳ шье һанадагби ; аятай ушар тааруу, таатай зохид ушар : Дахин хэзээшье иимэ аятай ушар дайралдахагүй ; 3 ) зохид, таатай ; 4) үг ѳѳ ойлголсохоор, үгэ дуулам гай, налархай : Бригадирнай ехэ аятай хүн ; 2. наречи тааламжатай, таатай, гоё : Хюһаран үнеэдэй һүн үдхэн байжа, хурга тухай зузааншагаар зогсоһон сүсэгы хуулахада аятай, хүнгэншье һааб даа ; аятай зохид таатай, гоё : С ѳѳ рэм нуур тээһээ үдэшын һэбшээ татажа, зуһалангай оршондо ехэл аятай зохид, һэрюухэн болонхой ; Дүүхэйтэй зэргэлжэ хатархадань, аятай зохид байгаа ; 3. хэлэгшын үүргээр хэрэгл. тааламжатай, гоё, зохид : Мүн ѳѳ һэрюун байхадань, хүбүүнэй ажаллахада аятай .