АЯГҮЙШЭГ

1. тэмд. н. 1) зохидгүйшэг, таагүйшэг, эшхэбтэр : Үбэлэй хүйтэндэ бэеэ хүнгэлхэеэ газаашаа гүйжэ зоболтогүй… Теэд энэнь яагаа аягүйшэг юм гэр соогоо аад лэ… ; аягүйшэг удхатай саагуур удхатай : Зүг ѳѳ р энэ үгэ нэгэл тон далда, нюуса, хулгай мэтэ аягүйшэг удхатай гэжэ сэдьхэбэ ; 2) дурагүйдэм ѳѳ р, муухайшаг, тааруугүй : Пестонов аягүйшэг байдалда оробошье, зорёолхобо ; 3) барг. тиимэшье даруу бэшэ, хүнгэхэн бодолтой : бишаа аягүйшэг хүн ; 2. наречи найргүйшэг, тааруугүйшэг : Надмитовай иигэжэ хэлэхэдэнь, Мижит-Доржо ѳѳ р ѳѳ шье ойлгонгүй һэр-мэр гээд, досоонь нэгэ бага аягүйшэг болоодхибо ; 3. хэлэгшын үүргээр хэрэгл. найргүйшэг, тааруугүйшэг : Ректорэй нюдэн Доржые һүрд ѳѳ г ѳѳ бэшэшье һаа, урдаһаань гэтэн харахадаа, аягүйшэг .