АТАР I

1 . тэмд. н. 1) уналгада хэрэг лээгүй, эмниг, тарган тобир, элбэг : Алтан үрэ , атар малаар баяжан суурхана колхозууд, Аба орондоо хэшэг болгон дэмжэнэ ; атар тарган бэеэ хүсэжэ таргалһан : «Адуу малнай атар тарган, арад зомнай жаргалтай!» – гэжэ харюу үг ѳѳ б ; атар хурдан морин эмниг хурдан морин : Нэмжээ үргэн бэлшээринүүд дээрэ тарган томо үнеэдэй, бүмбэгэр сагаан хонидой, атар хурдан моридой һүрэгүүд жииган бэлшэнэ ; 2) хүн амитан ай ябаагүй, һүнгэ, шэнэ : Адуу манажа дадашаһан атар тала нютагтаа / Амараг гансатай ушаржа, эрэ сэдьхэлээ уяраагаад, / Азаяа туршан, амидаралтай нүхэс ѳѳ хүнби ; атар хонгор бэлшээри тунга , ойроо хүрт ѳѳ гүй бэлшээри : Атар хонгор бэлшээридэ абаашажа маниие адуулыш ; 2 . юум. н. ойроо хүрт ѳѳ гүй шэнэ газар : Атарта бэлшэхэдэ мал зоргоороо таргалдаг .