АТАА(Н)

юум. н. бусадай һайн байдалда хорхойтоһон һанаа с э дьхэл, обтолго, горидол го : Хүнэй хоро, атаа хүдэлгэнгүй ябажа һураха ёһотой гэжэ эжы заагша һэмнэй гү? ; атаа жүт ѳѳ н а) ямар нэгэ н хүн дуратай хү н ѳѳ ондоо хүн т э й һайн гэжэ һэжэглэлгэ, һэжэг түрэлгэ, жү т ѳѳ рх эл гэ : Тиигэхэ мүрт ѳѳ атаа жүт ѳѳ ндэ абтаһан зүрхэмни нэрэ һурагүй лугшаад, хасараарни халуу бусалжа эхилбэ ; б) мүрысэлгэ, тэмсэлгэ, ямар нэгэн хүнэй нүг ѳѳ дэһ ѳѳ дутахагүйе оролдолго : Тиибэшье хоёр дасан хоорондоо атаа жүт ѳѳ ехэтэйгээр химаржа эхилээ һэн ; 2) үһ ѳѳ рхэлд ѳѳ н, химараан, тэмсэлдээн, дурагүйсэлдэлгэ ; атаа мэеэн н амһаа үлүү гарашана аа гү гэжэ һанаагаа зоболго , мэеэрхэлдээн, бэерхэлдээн : Энэ Бадма тэрэ Даржаа хоёрой хоорондохи атаа мэеэн хурсашаг юм байна ; атаа тэмсэл үһ ѳѳ рхэлд ѳѳ н : Тиихэ үедэ эндэ ангаа буляалдаһан ангуушад атаа тэмсэл хэдэг, алалсадаг хюдалсадаг байгаа ; атаа буляалдаха боох. тэмсэхэ, мүрысэхэ .