АШАГҮЙ

1. тэмд. н. олзогүй, туһагүй, үрэгүй : – Орой ашагүй юумые бү хэгтыл даа гэнэ гүби ; 2. н аречи аргагүй, угаа , айхабтар : Юрэд ѳѳ л, шонын мүр, тиихэ саанаа ашагүй томо шонын мүр гэжэ хүсэд лаблаба .