АША I

юум. н. хүбүүнэй үхибүүн ; ахын үхибүүн : Дулгуудайн барагар хара шарай заахан ашаяа харахадаа, энхэргүү дулаахан боложо, гэрэл түх ѳѳ г ѳѳ д орхидог ; Аша ажалаараа туһаяа харуулха ; аша хүбүүн хүбүүнэй хүбүүн : Юундэб гэхэдэ, аша хүбүүниинь хүдэлхэ, х ѳѳ рэхэ, энеэхэдээшье эсэгэдээ адли гээшэнь аргагүй ; аша басаган хүбүүнэй басаган : Аша басагандаа эльбүүлжэ хэбтэхэдэ, ямар аятайб, тэрэнэй шэнгэхэн хоолой шагнажа хэбтэхэдэ, ямар зохид бэ! ; аша бэри аша хүбүүнэй һамган : Аша бэрим, Сэсэгнишье, сүл ѳѳ гүй һэн… ; аша гуша а) хүбүүнэй үхибүүд мүн тэдэн э й ү хи хүү г эд , нэгэ хүнэй гү, али айлай бүхы ашанарын ь , зээнэрынь, гушанарынь хамтаараа ; б ) ү р и һадаһан , залгамж алха үе : Аша гушань алдар суугаа дэлгэг лэ, Ажал соёлой амжалтын тугууд налбаг лэ ; Аша гушанартаа һургаал заабари хэлэжэ байһан үбгэж ѳѳ лые юундэшьеб даа һануулха юм ; аша зээнэр үхибүүдэй үхи хүүгэд : Аша зээнэрээ харалсажа, аашатайхан багашуулаа эрхэлүүлжэ ябаха хубигүй байшоо ; аша үринэр үри һадаһан, залгамжалха үе : Шинии шуһаар тэмсэжэ абарагдаһан хэрэгые, манай аша үрэнэр, нэрыш дурдан, улаан зүрх ѳѳ р ѳѳ хамгаалжа шадаха гэжэ би мэдэнэб .