АРЮУХАН

тэмд. н. 1) сэбэрхэн, хирэ тооһогүй, тунгалаг : Тиибэшье, бултанайнь дундаһаа нэгэ хоолой үлүү ульгамаар, угалзата арюухан торгон дээгүүр тоһон бүмбэгын мухариһан дал адляар гарана ; Тэрэнэй арюухан уһан дээгүүр аалихан һэбшээн наадахадал гэнэ ; 2) шэлж. илдамхан, зохидхон, х ѳѳ рх э н, һайхан , наартайхан : Харин минии арюухан Должодоор ѳѳ рынг ѳѳ тэнэг хүбүүндэ гэргэ хэжэ, ехээр жаргахань гээбы! ; 3) хёрхо, эли тодо : Анханһаа хойшо арюухан нюдэдынь улам хёрхо харасатай, улам бүри урин һайханууд болошоо гэхээр .