АРГАГҮЙ

1. тэмд. н. бүтэхэгүй, боло хогүй : Хажуу тээшээ һугаржа зайлаха аргагүй байдалда ороод, модоной үзүүртэ малгайгаа хэжэ үргэхэдэнь, алдангүй тудадаг байгаа ха юм ; мартахын аргагүй мартахаар бэшэ, мартагдашагүй ; тэсэ хын аргагүй тэсэхээр бэшэ : Тиибэшье тэсэхын аргагүй үбшэн, аймшагтай ехэ шууяан тархи соогуурнь хүлгэнэ ; 2. наречи угаа, ехэ , айхабтар, ушаргүй, олиггүй : Иимэ холын зуһаланда байһан намда шэнэ хүн бүхэн аргагүй һонирхолтой бэлэй ; яаха аргагүй айхабтар, ушаргүй : Мүн ѳѳ шинии ара һаашни харахадамни, яаха аргагүй эсэгэдээ адляар ябанаш! ; 3. хэлэгшын үүргээр хэрэгл. арга боло мж о үгы : – Хара амяа хараһан ха юмши, шамда найдаха аргагүй! .