АНХАРАЛТАЙ

1. тэмд. н. 1) хананхатай , анжаранги, хайхарамжатай : Юрэд ѳѳ , бригадын комиссарай анхаралтай хараса тэрээниие бүришье тэгшэ бэшэ байдалда оруулба хэбэртэй ; анхаралтай байха ханамжатай, х айхарам жатай байха, болгоомжотой байха, болгоом жолхо : Бү шууялдагты! Анхаралтай байгты! ; 2) анхарал хандуулмаар, обёоромоор, һанаа табимаар : Энэш анхаралтай хэрэг байна ; 2 . наречи нарин нягтаар : Дулгар хүгшэн хүбүүгээ хаража, нюла — нюла миһэд гээд, хэлэһэн үгыень анхаралтай шагнана ; анхаралтай! анхарагты! ханамжатай! элдэб аюултай юумэнһ ѳѳ һэргылһэн мэдүүлгэ .