АНХА(Н)

1. наречи үнинд ѳѳ , эхиндэ, түрүүшындэ, түрүүшынхиеэ : Доржо анха мордоһондоол адли, ахир заахан гэжэ мүн ѳѳ болосо һанаһаар лэ ха даа ; Цыремпил Петр хоёр анхан уулзаһанһаа нааша нэгэ удаа шэрүүн үгэ хэлсээгүй ; анха түрүүн түрүүшынхиеэ : – Шамайе анха түрүүн харахадаа, иимэл хүн байха гэжэ һанаа һэм ; анха түрүүшынхеэ эгээл түрүүшынхие э : Оройдоо нёдондо жэлдэ анха түрүүшынхеэ һаалишан болоһон ; анха урдандаа түрүүн, эхилээд : Тэрэ эхэнэртэ яахадаа анха урдандаа хандаагүйб? ; 2. тэмд. н. үнинэй, эхинэй, түрүүшын, түрүүнэй, урид байһан : Анха балар сагта Моргон Хара гэжэ байһан юм ; анхан түхэл эхинэй, урдань тогтоһон, хуушан түхэл : анхан түхэлд ѳѳ орохо ; анхан һуури хэлэ шэнж . ямаршье залгалта абадаггүй, үгы н гол удха даажа ябадаг үгын уг һуури ; анхан үндэһэн ург. ургамалай үрэһ ѳѳ бии боло жо гараһан эхин түрүүшын үндэһэн, ургаха тумаа гол үндэһэниинь гэхэ гү, али үндэһэнэйнь гол болодог ; анхан сагта үни холо сагта, урдандаа : Анхан сагта гол хадхуурайнь хурсые бэе дээрээ үзэһэн хадаа … .