АМЯАРАА

1. тэмд. н. аминдаа, тусгаар, тусгаарлагданги, тусхай, онсогой : Тэрэнэй дүү хүбүүд амяараа айлнууд боложо гарахадаа, ѳѳ һэдын сахюусаниие залажа асардаг байгаа ; амяараа зон үмсэ , үмсын ажалтай зон ; 2. наречи хэнһээшье дулдыдангүй : Харин ондоо хоёр нугаһад бусадайнгаа абяа аниртай һүрэгһ ѳѳ холодоод, амяараа байхаданад ; амяар амяараа ондо ондоо газарта, бүлэг бүлэг ѳѳ р ѳѳ : Хурьгад томо жэжээрээ гэхэ гү, гараһан түрэһэн үдэр ѳѳ р ѳѳ бүлэг бүлэг болгогдожо, амяар амяараа хаамжанууд соо хаагданхай ; хара амяараа һууха амяарлан, онсогой яба ха : Хара амяараа ябаһан Майдарта Намсараев иигэжэ юундэ хоролхохо болобоб гэхэдэ… .