АМАРАЛТАГҮЙ

1. наречи амарха заб зайгүйг ѳѳ р, торон тогтонгүйг ѳѳ р, һуу н байнгүй , хододоо : Минии мэдэхын тиимэл муу зантай хүн хаям, абаха эдихын лэ хойноһоо амаралтагүй ама шүд ѳѳ хабиржа там шаажа һуудаг аад лэ… ; 2. тэмд. н. эсэхые мэдэнгүй, эсэн сусангүй : амаралтагүй ажал .