АЛМАЙ

1. тэмд. н. 1) назгай, хашалангүй, тунайша : Алмай һайрхуу хүндэл адляар / Алдар солодо тэгүүлжэ… ; алмай тэнюун амарлингы, һанаа амархан : Ямар алмай тэнюун хүн байдаг юм гээшэб?! ; 2) анхаралгүй, хайхарамжагүй, һаамагар, ойгог ; ○ дэмы гэжэ үгэтэй парн. хэрэ гл. ; 2. наречи тааруу гүйг ѳѳ р, тоолхогүйг ѳѳ р, ёозогүйг ѳѳ р, дэмы, үлүүдэ : Содном уршы гаад, алмай дуугаржа оробо ; алмай талмай аашалха аягүй юумэ хэхэ : …ажалгүй галзуу ноёд гараа зохолходоо элдэбээр алмай талмай аашалаа юм ааб даа ; алмай хэлэхэ үлүү үгэ хэлэхэ : …Морин гэжэ мориие арбан үгэ алмай хэлэжэ … .