АЛАХА

1. үйлэ ү. 1) хороохо, үгы хэхэ, хюдаха, һалгааха, ами таһалха, анюулха : Хүниие алаһан, хүнэй наһа таһалһан хүнтэй түрэл бү болыш! ; Тиимэһээ «алаха» гэһэн үгые гэнэдэжэшье хэлэлгэ гээшэ арилгагдашагүй ехэ нүгэл гэжэ ламанар тоолодог ; алаха хюдаха хороохо, ами таһалха : Зарим хүнүүд хүнэй бэе бэеэ алаха хюдаха гэжэ хэһэн урданай дайн дажарай элдэб зэбсэг, жэбэтэй түмэр суглуулдаг ; мал алаха мал гаргаха, үүсэлхэ : Та хоёр дархашуул тэрэ хонидые түргэн туужа абаашаад, мал аладаг газарай хойто хүреэ соо хаажа орхигты ; Буряад зон малай ами таһалхые «алаха» гэжэ хэлэхэеэ сээрлэжэ, мал гаргаха гэдэг юм ; хони алаха хони бариха : Тиигээд үдэр болоходо хони алажа, халуун арһаарнь орёохобди, хорынь абаха, – гэжэ Долгор абгай хэлэбэ ; алан тудаха хюдаха , онохо ; бахалуурдажа алаха хоолой боожо , амииень хаажа үхүүлхэ : Хэрбээ намһаа зүбш ѳѳ лгүйг ѳѳ р ямар нэгэ зохидгүй юумэ хээ һааш, энээхэн улаан гараараа бахалуурдажа алахаб ; алаха гэжэ сохихо үхэтэрнь сохихо, буулгаха, гар хүрэхэ : – Үнэх ѳѳ р ѳѳ алаха гэжэ сохёо гүш? – гэжэ ехэ һахалтань хүйтэшэг маягтайгаар асууба ; 2) тамалха, ядарааха, туляаха, мяхалха : – Оо, бү алыш намайе, Тамара! ; алаха булаха аргагүй байдалда оруулха, яаха аргагүй болгохо : Амитан зонхон хоёрынь / Алажа булажа байна ; алаха эдихэ а) мяхан болгохо, үүсэлхэ : Хабар боложо, нугаһанай ерэхэ сагта харсагаа һойжо табяад, галуу, нугаһа олоор алажа эдижэ үл залгадаг болобо ; б) шэлж . зобоохо, туляаха ; 3) нют. , анг. бариха, олзолхо : Магад, гүр ѳѳ һэ алажа болохоб .