АЙРАН I

1. тэмд. н. аймхай , зориггүй, хитүү : Айран шандагантай шамайе хэн жэшэнэб: ши үбсүүгээ тоншогшодой, эрхыгээ митаруулагшадай нэгэн ха юмши ; айран хүндэ ада шүдхэр олон айгаад байхада бүхы юумэн хэтэрхэй томоор харагдаха : – Айран хүндэ ада шүдхэр олон гэдэг энэ болобо гээшэ ааб даа, – гэжэ бэедээ голхоронгёор дуугараа hэн ; Айран хүнэй алхам ойро, зайран хүнэй зам ута ; 2. юум. н. аймхай хүн, айгааша .