АЙЛША(Н)

юум. н. 1) уригдаһан гү , али айлда юрэ орожо ерэһэн хүн : Теэдшье орой бууһан айлшан хоногтоо ерэхэ, орой эхилһэн бороо орохоор ерэхэ гэдэг ха юм ; Айлша хонуулха – ами хадагалха ; Айлшан үгл ѳѳ – алтан, үдэшэ – мүнгэн, үнж ѳѳ д – гуулин ; хүндэтэй айлшан эгээ дээдэ ямба хүндэдэ хүртэх ѳѳ р хүн, эрхим айлшан : Үгытэй ядуу байдалтайшье һаа, эгээ хүндэтэй айлшанаа шанаһан з ѳѳ хэйг ѳѳ р хүндэлдэг заншал бии гээбы ; уряалгүй айлшан хүлеэгдээгүй, гэнтэ орожо ерэһэн хүн : Уряалгүй айлшанай орожо ерэһэндэ Сэсэг дура гүйдэбэшье, бэеэ баринги байна ; айлша жээлшэ , айлшад сагаалшад айл хэсэгшэ зон , айл зайгаашад : Y нгэр ѳѳ шэ үдэшэ Бадматанда айлшад сагаалшад бууһан байгаа ; айлшан болохо ур ю улжа хүндэлүүлхэ , айлда орохо : Дариима эндэ ерэхэ бүхэнд ѳѳ айлшан боложо hуунгүй гэрэйнь ажал Хорлодо ябууд хамhалсаад гарадаг ; айлшаар ерэхэ хүнэй гэртэ ерэ х э , орохо : Ябаха дээрээ залуу бүлэ хоёр шэл архитай, сасагтай пулаад бэлэгтэйгээр Чансинайда айлшаар ерэбэд ; 2) шэлж. һарынхи, һарын шуһан : Айлшан ерээ ; айлшагүй болохо хээлитэхэ, дабхар болохо, хүл хүндэдэхэ .