АЙ

аянг. ү. 1) айһ ан мэгдэһэниие харуулһан удхатай : Ай, зайлуул, яагаашье аймшагтай юм даа ; 2) хайрлаһан, шаналһан байдал харуулһан удхатай : Тиигэн байтарнь хэн нэгэ хүгшэн ехэ хайрлан ««Ай баарһад даа, хайшаашье ябахатнай гээшэб даа?… » ; Тиигээд үбгэн ѳѳ зэмэлжо оробо: – Ай даа, халагни, гэнэн лэ амитанши даа! ; 3) голхорол, урмаа хухаралга харуулһан удхатай : «Ай даа, шууяжа шууяжа, хэлэһэн үгэнь энэ гээшэ гү?» гэһэн бодол хамбанарай шарайда үзэгдэбэ ; 4) шаналал, харамсал, мохоолго харуулһан удхатай : – Ай, яалайб даа тиихэдэ! — гэжэрхёод, утаар татан һанаа алдаһанай һүүлээр, нэгэ юумэдэ гэмшэһэнэй маягтай… ; 5) һанаа сэдьхэлээ дүүрэһэниие, сэдьхэлээ амарһаниие харуулһан удхатай : Хүгшэн эжымни һанаагаа зобожо болишоод байба. – Ай даа, бурхан зайлуул, бүтэн бүлеэмши-ы даа ; 6) гайхалга, бахархалга, сэдьхэлээ х ѳѳ рэлгэ харуулһан удхатай : – Ай, энэшни ямар зохидхон басаган болооб! Ай, яаһаншье һайн юм даа, уулзаба ха юмта даа!