АГААР

1. юум. н. 1) хүн, амитан, ургамалай амидаралда зайлашагүй шухала азот, хүшэл түрлэтэ хийн холисо; дэлхэйн бүмбэрсэгые бүрх ѳѳ жэ байдаг хии хүреэ : Оёортонь оротор мүнгыень хулуужархиһан тулам соонь дүүрэн агаар орожо, пүсхэгэр болошоод байба бшуу ; Ааадарай һүүлээр агаар арюун, ажалай һүүлээр һанаан сэлмэг ; агаар hорохо амилха, амяа татаха : Абань эмээл дээрэһээ буужа, түрэһэн тоонтынгоо агаар шуухирса һоробо ; 2) уларил, байгаалиин байдал : Тойроод агаар һайхан, тэнгэри тунгалаг, наран орохо үш ѳѳ үды ; агаар һалхин һалхин, агаарай хүдэлэлгэ ; 3) шэлж . оршон байдал : Манай универ ситедэйшье агаар тон ондоо болошонхой… ; 2. тэмд. н. агаарта хабаатай, агаарай : Агаар далайн долгин, / Наранай элшын долгин, / Наһанай элдэб долгин ; агаар зам онгосоор ниидэн ябаха зам .