АДУУ(Н)

юум. н. 1) һүрэг морид : Энэ адуун тугаарһаа хойшо намнуулжа, үлдүүлжэ, туулгажа, жэгшэшэһэн хэбэртэй, нэгэнэйнгээ даб гэһэн тээшэ гүйлдэшэх ѳѳ р бэлэн байна ; Адуунһаа таһарһан унаган – шонын эдеэн, айлаа т ѳѳ риһэн хүн – шолмын хүнэһэн ; адуу морид олон морид, бүлэг морид : Адуу моридшье нэгэл муу юумые зүгнэһэн хэбэртэй нэгэ газарта сугларжа, бэе бэедээ няалдан зогсоно ; адуу мал янза, зүһэ бүриин мал хамта дээрээ – үхэр, морин, хонин г.м . : Шаралдайн адуу мал тоогүй үдэжэ, хорёо хотодоо багтахаа болижо байһан юм ; ◊ адуунайнгаа зэргээр хуу гайлха шадал шэнээгээ мэдэхэ : Энэ үе соо Срулевич томо томо фабрика заводой эзэн бэшэшье hаа, адуунайнгаа зэргээр хуугайлба гэhэнтэй адли, баhал шадалайнгаа зэргээр аашалжа эхилбэ ; адуу эдеэн бү бологты! хэмгүй шууялдаһан үхибүүдтэ зандажа хандалга ; 2) морин : Энэмнай гурба мянган толгой эбэртэ бодо малай, дүшэ мянган хониной, табан зуун адуунай хото хоолой тэжээнэ ; 3 ) анза, басаганай худалдаан ; басаганай адуун бэри буу ха басаганай түл ѳѳ үгтэһэн адуун , анза адуун ; 2. тэмд. н. 1) адуунда хабаатай ; адуун һүрэг элдэб наhанай адуунhаа бүридэдэг , азаргатай бүлэг морид : Уданшьегүй адуун һүрэг б ѳѳ гнэржэ, хоёр тээһээ шахуулхадаа мэгдэһэн гүүнүүд, дааганууд, унагануудай инсагаалха олошорбо ; 2) мори үдхэлгын ; адуун ажахы мори хараха ажал ; 3) адуутай, адуугаар баян : Түбэр-түбэр тахын түбэр ѳѳ н / Түхэреэн сагаан адуун талам / Т ү рын ёһоор магтан түүрээн… .