АДААЛХАЙ

1. тэмд. н. 1) хадхууртай, хадхадаг : Нюсэгэн үлэһэн хүлынь ойн адаалхай шэлбэдэ, хадын шулуунда улаан шуһан болотороо долоржо, саашадаа газар гэшхэхэ аргань һалаба ; адаалхай хуурай шэрүүн хуурай, түмэрые ехээр үрэн заһадаг зэмсэг ; адаалхай саһан бутархай шэрүүн саһан : Адаалхай шэрүүн саһан улайха нюурыень хайра гамгүйг ѳѳ р шабана ; адаалхай һахал барбагар, эрбэн-сэрбэн һахал : Һарюушаг болоһон урал дээгүүрнь адаалхай шара һахалынь барбайлдаад, элэжэ дууһаһан хюузадал үзэгд ѳѳ һэн ; 2) шэлж . хорон холтоһон, енгүүшэ, ёгтошо : Басаганай абари зангынь адаалхай, хараасгайн дали мэтэ үдхэн хара нидхэнь үзүүртэй хайша мэтэ болошоһоор лейтенантда харагдаба ; Сэрэнцүү ерэ ерэһээр ахалагша һаалишанһаа иимэ адаалхай ёгто үгэнүүдые шагнахадаа, сэдьхэлынь ехэл тиимэ хүндүүлхэй болошобо ; ◊ адаалхай болохо хэрзэгырхэ, хэрүүлхүү болохо : Дэжэд Гомбожабай хэзээ хэзээнэйхиһээ адаалхай болошоод һууһые ойлгоно ; 2 . юум. н. хадхуур, зүүн : … ѳѳ рынг ѳѳ тэрэ ядаралта байдал мартахын тула, үбшэн зобо лонгойнгоо үзүүртэй адаалхайе мохооруулха, мүлирүүлхын тула .