АДА

1. юум. н. гол түлэб б ѳѳ мүргэлтэнэй ойлгомжоор, тэнгэринэр, хаадууд болон эзэдһээ гадна, наһа бараһан юрын хүнэй болоһон боохолдой , шүдхэр һүнэһэн : Үүе, ямар бардам аматай ада гээшэб гээд, сухалаа хүрэһэнд ѳѳ Дамбые хайра гамгүйг ѳѳ р газар нэшэхээр забдан, альгаа ташасагааһаар ерэбэ ; ада шүдхэр наһа бараһан юрын хүнэй һүнэһэд, альбан шүдхэр : Хомхой ёло шубууд наһа бараһан хүниие ада шүдхэр болгодоггүй, үхэһэн хүнэй түрэл гаралдань айхабтар ехэ жаргал асардаг һайн шубууд гэжэ тоологдодог ; Ада шүдхэр айха бүриш олон болохо ; Тиигэбэл гэртнай ада боохолдойһоо арюудхагдаад, гал гуламтатнай хододоо улаабхин носожо, үүдээртнай айлшад орожо байха бшуу, – гэбэ Дардай б ѳѳ ; Би иихэдээ юун болошоод ябана гээшэбиб, баяншье хүн, ноёншье хүн, ламашье хүн бултаараа ада анаахайе хараһан юм шэнги, шүдэ нюд ѳѳ үзүүрлэжэ, үгэ хэлэеэшье хэлэхэеэ болишобо ; ада аюул хяагт. гай, гай тодхор : Ямар ада аюул дайралдаа юм! ; ада шоо хяагт. ёгто, енгэ, наадалаан ; ада буруу бэшүүр үсэд, зүрюу : ада буруу амитан ; ◊ ада болохо баруун бур., шэлж. хашарааха, дарамта болохо, хабирха, дайраха ; ада үзэхэ баруун бур., шэлж. шоо үзэхэ, үзэн ядаха ; ада үзүүтэй бар г . аягүй, муухай : Юун гэһэн ада үзүүтэй хүн гээшэб ; ада абааштай шуран, ѳѳ рэ, шадамар, аргархуу : Яаһан харатай, саанаһаа ада абаашатай шоно гээшэб? ; 2. тэмд. н., шэлж. хоротой , муу, муухай дотортой, хорон сэдьхэлтэй – хүн тухай, мүн юрэ муу, аюултай юумэн тухай : … Новиков ада буруугаар миһэлзэбэ ; Машина хашиинаар, ада түмэр ѳѳ р үхибүүдээ эрхэлүүлһэнэй, ямбалһанай үлүү… .