АБАРАГША

1. юум. н. аюулһаа зайлуулһан хүн , хамгаалагша : … юу г ээршье адлидхашагүй абарагшамни мүн гэжэ һанаад орхиходоо, эхэнэрэй сэдьхэл соо нара гараһан мэтэ гэрэлтэй болоно ; 2. тэмд. н. аюулһаа зайлуулһан, зоболонһоо сүл ѳѳ лдэг : Зүүн гараа бинтээр боолгоhон тэрэнэй баруун талада, үн ѳѳ хи абарагша хүбүүхэниинь зогсобо ; абарагша бурхан зоболонһоо сүл ѳѳ лдэг бурхан : Абарагша бурхамни, Жамсаран сахюусамни, абарыт бидэнээ аюулһаа! .