ААЖАМ

1. тэмд. н. номгон, нам, намдуу, тэн юу н , дуулим , һанаа амар, яаралгүй : Гончаров үдэшын энэ аажам байдалда дурлан, землянкын онгоошходо һууна ; аажам тэнюун номгон, намдуу , дуулим : Дардай б ѳѳ наагуураа аажам тэнюун абари зан харуулдаг аад, үнэнд ѳѳ хара муухай сэдьхэлтэй байгаа юм байна ; 2. юум. н. аалин байдал , аниргүй байдал : Мориной табарха, модоной мүшэрэй һаршаганаха, гэшүүһэнэй хухарха номгон һүниин аажамда тон элихэнээр дуулдаба ; 3. наречи аали даруу, намдуу : Аажам һуужа, зоргоороо сайшье ууха арга олдохогүй… ; Амар ябаха сүл ѳѳ гүй, аажам ябаха забдагүй ; аажам алха л ха яаралгүй алха л ха , гэшхэлхэ : Сэбэр бэетэй, һайхан сэдьхэлтэй хүн шолмосой урьхые таһара татан, Буддын түби дээгүүр аажам алхална .