ТААРАМА

тэмд. н. зохид, болохотой, аятай (подходящий, годный, соответствующий): Юрэдөөл, бидэндэ таарама, борохон бэри ерэһэй гэжэ һанагшаб (Д. Эрдынеев); һанаанда таарама сэдьхэлдэ дүтэ, аятай, таатай, дура татамаар, һайхан (приятный, импонирующий): Хүн хаанашье ябахадаа һанаандаа таарама мэргэжэлтэй боложо, сэдьхэлээ ханаама ажалда орожо, жаргалаа олохо ёһотой юм (Б. Мунгонов).