ТААЛАХА

үйлэ ү. сэдьхэлээ хүдэлхые харуулжа хамар уралаа хүргэхэ, озохо, үндэхэ, үнэсэхэ (целовать): Хахасахынгаа үдэшэлэн зүрхэ орожо орожо, Сараанаяа эгээл түрүүшынхиеэ таалаха һанаатай бүхөөр тэбэрин, бэе тээшээ татабаб (Д. Дылгыров); хасар таалаха хүнэй хасарта уралаа няаха (целовать в щёку): Хасараа бэлдээд байгаарай, / ерээд таалахаб (Э. Зандраев); гар таалаха хүндэлэлээ мэдүүлэн ехэнхидээ эхэнэрэй альганай ара талада уралаа няаха (целовать руку): Сэрэгэй хубсаһанда саб байтар таараһан жэбжэгэрхэн бэетэйдэнь һайшаажа, эзэн эхэнэрэйнгээ гарые абажа таалахань гэжэ Мария Яковлевнагай эсэгэ хүлеэбэ (А. Ангархаев); шоб байса таалаха шолд гэтэр, абяатайгаар озоод абаха (чмокнуть): – Ямар гоё, ямар үнэтэй бэлэг абаа гээшэбта, – гэжэ Дариима хэлээд, hайхашаан тэрэнээ харахынгаа урда эжынгээ хасар шоб байса таалаад абаба (Г.-Д. Дамбаев).