ТААГҮЙ

тэмд. н. 1) аягүй, зохидгүй, найргүй, түхэлгүй, муу, эшхэбтэр (неприятный, неприличный, неэтичный): Бэриингээ гэмэрхые дуулажархиhан Хорло хулгай хээд баригдаhандал, таагүй байдалда орошоод, хүлисэл гуйха гээд, хэлэниинь эрьелдэжэ үгэбэгүй (Г.-Д. Дамбаев); таагүй ушарал аягүй, найргүй, эшхэбтэр ушарал (неприятный случай): Энэ таагүй ушарал тухай хэндэшье хэлэхэгүй, хэрбээ директорэй дуудаа һаань, булта харюусахабди гэһэн шиидхэбэри абабад (С. Цырендоржиев); таагүй байдалда орохо найргүй, аягүй байдалда орохо (попадать в неприятное положение): Эды таагүй байдалда оробошье, ойрохи нүхэрэйнгөө һанаамгай бэрхэдэ зоной наадан болонгүй һалаһандаа баясан, залуу эхэнэр хубсаһа хунараа гүбин бодохо зуураа хэлэбэ (Ц.-Ж. Жимбиев); таагүй асуудал хүниие аягүй байдалда оруулһан асуудал (неэтичный вопрос): – Табдан, яаһан таагүй асуудалнуудые асуугшабши даа? (С. Ангабаев); 2) таарамжагүй, зохидгүй, дурагүйдэмөөр, муухай (неудобный, некомфортный, неприятный): Хабтагайгаар хэһэн орон дээрэ хоёр шэрдэг дэбдеэд унтажа һурашаһан Бизьяада энэ зөөлэн хэбтэри бүришье таагүй байба (С. Цырендоржиев); Морин дээрэ зогсохо гээшэ ехэл таагүй, халтад лэ гэхэдээ хажуу тээшээ халба һүрэхөөр байна (Ц.-Ж. Жимбиев); таагүй хүдэлмэри зохидгүй, дурагүйдэмөөр ажал (неприятная работа): Минии һанахада, загаһанай гэдэһэ, хашарһа арилгаха гээшэ мүнөө намда эгээл таагүй хүдэлмэри байна (Б. Мунгонов); таагүй үнэр муухай, үжэнхэй, эхүүн үнэр (неприятный запах): Тэрэ таагүй үнэрынь үгы болоод байдаг (Б. Мунгонов).