ТААБАЙ

юум. н. 1) нагаса гү, али үбгэ эсэгэ (дед, дедушка): Таабайнгаа урдаһаа анханһаа буруу үгэ гарахагүйгөөр һургагдаһан Заяахан амаа ангайбагүй (Ц.-Д. Хамаев); 2) түнх., захаам., сээр. баабгай, хара гүрөөһэн, охор һүүлтэ (медведь): таабай бэдэрхэ.