СЭЭЖЭЛДЭХЭ

үйлэ ү. 1) ухаандаа хадуужа абаха, ой ухаандаа тогтоохо (запоминать, заучивать наизусть, зубрить): Иимэ харюусалгатай суглаан дээрэ үгэ хэлэжэ үзөөгүй Гомбо мэгдэжэ, бодолынь худхалдан, хэлэхэб гэжэ сээжэлдэһэн шэбшэһэн үгэнүүдынь мартагдажа, тороно түлгэнэ (Ц. Дон); шүлэг сээжэлдэхэ шүлэг ухаандаа хадуужа абаха (заучивать стихотворение наизусть): Һурагшадтайгаа буряад хэлэнэй, литературын таһаг байгуулаабди, уран зохёолой бүлгэм бии болгоод, олон һурагшад шүлэг сээжэлдэхэ, оньһон үгэ, таабаринуудые суглуулха, буряад уран зохёолшодой найру улгануудые уншаха даа (С. Дармаева); 2) аяараа, өөрөө мэдэнгүй, ойлгомторгүй дадаха, һураха (механически, некритически усваивать): үгэ үзэгыень баримталан сээжэлдэхэ.