СЭНГЭЭ(Н)

(н) юум. н. 1) хүхилгэн, баясхалан, зугаа, зугаасуулга (веселье, радость): Бүхы орон дотор энэ ушартай дашарамдуулан, арад зоной дунда баярай найр, наадан, хүхилдөөн, сэнгээн хаа хаанагүй боложо захалаа бэлэй (С. Норжимаев); 2) амгалан ехэ жаргалан, амар жаргал, сэдьхэлэй ехэ ханал, дүүрэн ханалга (блаженство, нега); ○ зугаа гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.