СЭНГҮҮЛХЭ

үйлэ ү., идх. залог баярлуулха, хүхеэхэ, баяр асарха, бахархуулха, зугаасуулха (веселить, радовать, развлекать): Хуу эндэхи хүнүүд. Би эдэниие хоёрдохи үдэрөө сэнгүүлжэ байнаб (Б. Санжин, Б. Дандарон); сэдьхэл сэнгүүлхэ зүрхэ долгисуулха, сэдьхэл баярлуулха (радовать душу): Сэдьхэл сэнгүүлэн, сарюунда хүргэхэ, hанал орьёлуулан, арюунда хүргэхэ – эрхим уран зохёолой заяан иимэ бэлэй (Б.-Б. Намсарайн); бэеэ (гү, али өөрыгөө) сэнгүүлхэ зугаасаха, зугаалха (развлекаться): Мүн баһа хаа-яа бэеэ сэнгүүлхэ, амаруулха, элдэб нютагуудай хүн зоной ажаһуудалтай танилсаха гээшэ ехэ һонин, туһатайшье, һургаалтайшье юм (С. Цырендоржиев); Малай эмшэн хүдөөгэй отара, гүүртэ, фермэнүүдээр ажал хэрэгээрээ ябахадаа, баһа өөрыгөө сэнгүүлхэеэ мартадаггүй (Ц.-Ж. Жимбиев).