СЭЛЕЭТЭЙ

тэмд. н. 1) нээлтэтэй, нээлгээтэй, онгойлгоотой (распахнутый, открытый): Сэлеэтэй сонхоор үдэшын һэбшээн урдан орожо, үдэртөө халашаһан гэр соо гансата һэрюу даабарилжа, аятай зохид болоно (Б. Мунгонов); Тэрэл зуура уhан бии боложо, Должон хүйтэн уhаар Хорлын нюур, сэлеэтэй сээжэ руу турьяжа мэдэбэ (Г.-Д. Дамбаев); сэлеэтэй заха тобшологдоогүй, һэлдэгэр заха (распахнутый воротник): Үүдэн нээгдэжэ, набтархан тотого дороһоонь сэлеэтэй захатай, хирэ болошоһон халхагар сагаан самсатай үбгэжөөл бултайжа, оножо ядангяар һарабшалба (К. Цыденов); 2) һэхээтэй, хажуу тээшээ хаягдаһан (откинутый): – Хяараг, хэлсээ һаа хэлсэжэ байг лэ саашаа! – гэжэрхёод, Балдан сэлеэтэй хүнжэлөө һэгсэгэшүүлэн, бэеэ сухалтайгаар хушаадхиба (Ц.-Д. Хамаев).