СҮНДҮҮГ

юум. н., ород абдар, ханза (сундук): Һүүлдэнь сүндүүгээ нээжэ, ялагар шара, шэб шэнэ зандаа һангай гушан һомо хүбүүндэ үгэбэ (В. Гармаев); Сүндүүгээр дүүрэн таряатайб, хоёр һайхан дүүхэйтэйб (таабари, мүшэн, һара наран хоёр).