СУХАРИШАГҮЙ

тэмд. н. үсэд, нэтэрүү, тунхаришагүй, юундэшье диилдэхэгүй (неотступный, настойчивый, упорный): Шобоодойн толгойдо шиидэнги, юунһээшье сухаришагүй мэдэрэл түрэжэ, хүнжэл дороо һэмээхэн, яаран, тэбдэнгүйхэн хубсалба (С. Цырендоржиев); сухаришагүй хүн үсэд, нэтэрүү, хатуу зоригтой хүн (настойчивый, упорный человек): Ехэл хатуу зоригтой, нугаршагүй, сухаришагүй хүн гээшэ ха гэжэ гэнтэ ойлгожорхёоб (Б. Мунгонов); сухаришагүй зориг нугаршагүй, эрид шанга сэдьхэлэй хүсэн, эрмэлзэл (твёрдая воля, решимость): Агууехэ сэдьхэлэйнь хүсэндэ, сухаришагүй зоригтонь сохигдон, Шнелль зогсошобо (А. Ангархаев).