СУХАРИЛТАГҮЙ

1. тэмд. н. үсэд нэтэ, нэтэ хүхэ, һаладаггүй (неотступный); 2. наречи үсэд нэтээр, һалан һандангүй (неотступно, упорно, настойчиво): Баһа зөөриеэ мэдэхээ болиһондоо татагалзаха һанал зарим үедэ түрэдэг байбашье, өөрөө зорижо ороһон туладаа Радна ниитынгээ ажал хүдэлмэри сухарилтагүй хэжэ, жүдхэмжэтэй эрхим хүдэлмэришэдэй нэгэн болоһон байба (Ц. Дон); нэгэшье алха сухарилтагүй нэгэшье алхам тэхэрингүй (не отступая ни на шаг); һөөргөө сухарилтагүй бусалтагүйгөөр, харилтагүйгөөр, наһандаа тэхэрихэгүйгөөр (навсегда, безвозвратно): Хараһаар, шэбэнэлдэһээр һуутарынь тэрэ һүүдэрынь сонхоһоо холодожо, һөөргөө сухарилтагүй үгы болошоо бэлэй (М. Осодоев).