СУХАЛДАХА

үйлэ ү. уурлаха, уураа хүрэхэ, ууртаа ордоһолхо, түргэн зан гаргаха, пүлхыхэ (сердиться, гневаться, возмущаться, раздра жаться): Бөө үдэр бүри тэнгэриин зүүн хойто зүг уруу алдангүй шэртэжэ, баглагар хара үүлэдэй гарахагүйдэ сухалдадаг һэн (М. Осодоев); дотороо (гү, али зосоогоо) сухалдаха сэдьхэлээ хүдэлхэ, хии хүдэлхэ (нервничать): Удамбраа эдэ үгэнүүдые дуулахадаа, энэ яатараа һүрхэйтэнэ гээшэб гэжэ зосоогоо сухалдан, һайншагаар харюусажархиха гэжэ һанаһан аад лэ, эндэ ерэһэн хэрэгээ буруу һүргэжэрхихэһөө түбэгшөөбэ (Ц.-Ж. Жимбиев); хэрэггүй юумэндэ сухалдаха бирагүй юумэнһээ ордоһолхо (вспылить из-за пустяков); өөртөө голхорон сухалдаха бэеэ зэмэлэн уурлаха (злиться на самого себя): Тиимэһээ Сэмбэл өөртөө голхорон сухалдажа, яагаашье һаа Дүүхэйтэй уулзажа, ёохор нааданда ошохо хүсэлтэй, томо томоор гэшхэлнэ (М. Осодоев); сухалдаһан хэбэр үзүүлхэ уурлааша болохо (притворяться рассерженным): – Хамхуул болоод, һалхинай үлеэһэн тээшэ хиидэжэ зайгуултаха гү? – гэжэ Тогоошо бага зэргэ сухалдаһан хэбэр үзүүлбэ (Д.-Д. Дугаров).