СУУРХАХА

үйлэ ү. 1) алдаршаха, алдар сууда гараха, магтуулха (получать известность, славиться); арад зондоо суурхаһан олондо мэдээжэ болоһон (прославленный в народе): Аха заха хүндөө аманай алдуури юумэ хэлэһэндээ, арад зондоо суурхаһан Алсагар Мархай абадаа хайша хэрэгээр хандаһандаа зэмэтэйб (Ц. Шагжин); 2) муугаар хэлэгдэхэ (прозываться, иметь дурную славу): Тала танилһаа байха түрэл гаралдаа альгашье сайлгаха юумэ үгэдэг, урьһалдаг, һарбайдаггүй ехэл хяһуур, хатуу хүн гэжэ суурханхай (С. Цырендоржиев).