СУУРГА

юум. н. түлхюурээр хаадаг, нээдэг түхеэрэлгэ, замаг (замок): Мэгдэжэ байжа хубсалаад, гэрыень туласа шахуу гүйжэ ошоходонь үүдэндэнь хуушан, бага жэбэтэй, томо хара суурга байба (К. Цыденов); үүдэнэй суурга үүдэ хаадаг замаг (дверной замок): Үүдэнэй суургын хонгирхо соностоод, улабар үһэтэй фашист адаглан хаража, нэгэ хэды байба (Б. Шойдоков); суургаар суургалха, суургыень замаглаха замагаар хааха, шэбхэдэхэ, замаг үлгэхэ (запирать на замок): Тиимэл хадань тэрэ номые түмэр ханзын оёорто хаажа, түмэн суургаар суургалаа гэжэ мэдыш (Ч. Цыдендамбаев); Монсогор саахарай һэрхигэр мэшээг соо арбаад шэл архи ябталан хээд, суургыень замаглангүй үлгөөд, бусаба (С. Цырендоржиев).