СУБАД

1. юум. н. 1) далайн оёорой нилдагар бэетэй амитанай дун соо бии болоhон сагаан, сагаан-шара ялаганаhан монсогор шулуулиг бодос, гэрэлтэһэн тана (жемчуг, жемчужина): Наранай элшэ доро уһанай жэжэхэн сэсэрдэһэнүүд тэрэнэй бэеһээ адхаржа байһан хэдэ мянган мүнгэн субад мэтээр ялагашалдан, хашарһатан харагдаба (С. Цырендоржиев); субад эрдэни гэрэлтэһэн тана (жемчуг): Жэгдээр һамнаһан үһэниинь долгитон харална, уйтаншаг түхэреэн нюдэниинь субад эрдэни мэтэ хурсаар ялалзана (Д. Эрдынеев); нүхэлөөгүй субад монг. холшорлоогүй басаган (девственница); 2. тэмд. н. 1) гэрэлтэһэн танаар хэһэн (жемчужный): Хоёр харахан нюдэнһөөн, субад эрхиин һубарин унажа байһан шэнгеэр, мэл харахан уһа дуһалуулан, толгойгоо тулажа, ойро зуурахан нэгэшье шэмээгүй болон һуухадань… (Х. Намсараев); 2) субад шэнги үнгэтэй, түхэлтэй (похожий на жемчуг): Хүбүүниинь сэхэ урдаһаань тодхоотой буугай аманһаа бэшэ, харин энэ сагаан тархита абынгаа нилээд муудаһан, нёобогорхон хоёр нюдэнһөө дуһалан байһан субад мүнгэн дуһалнуудһаа далтирба, хүрэһөөр харюусабагүй (Д. Эрдынеев).