СОШОРМОГ

1. тэмд. н. 1) h анаа зобооһон, сэдьхэл зобооһон, зүрхэ до h олгоһон, амар заяа үзүүлхэгүй (тревожный, беспокойный); сошормог бодол сэдьхэл зобооһон, амар заяа үзүүлхэгүй бодол (тревожная мысль): Нохойнгоо дуунай намдашахада, Цэрэн сошормог бодол түрэжэ, буугаа бэлэн баряад, урагшаа харайба (Д.-Д. Дугаров); сошормог нойр муу, амар бэшэ, харада даруулһан нойр (тревожный, беспокойный сон): Аяар һүниин тэн үнгэрһэн хойно багшамнай сошормог нойроор унташаба (Б. Мунгонов); 2) хүлеэгдээгүй, бахардама, гэнтын (ошеломительный, внезапный): Иимэ сошормог шанга добтолгодо ороходоо, ой тайгын зэдэлсэ муухай ехээр бархиран, баабгайн саашаа гүйшэхэдэнь, ямар нэгэн тэргэтэй шаргатай эмниг мориной буртаг ой соо алдагдаһандал, буртаг шэрэнгиие хяа даран, нажагархай тажагархай буугаад арилшана (Х. Намсараев); сошормог һонин гайхуулха гэлылгэхэ h онин (потрясающая новость, сенсация); 2. наречи айнги, һанаа зобонги, сэдьхэл зобонги (встревоженно, тревожно): Н эгэтэ харанхы һүни моридынь ехэ сошормог хонобо (С. Доржиев).