СОРОГОР

тэмд. н., ага 1) ута, нарин, гонзогор, ёдогор (вытянутый, длинный, торчащий): Намарай тарган тэмээнүүдэй бүхэнгүүдынь бодонги, сорогор үндэрнүүд байдаг, хабар турахадаа, тэдэнь хоюулаа унажа, бэе дээрээ хэбтэшэдэг (А. Санжаева); сорогор сорго ёдогор ута сорго (торчащая труба): Сөөхэр баатар, магад, дархалжа байгаагүй юм аа гү? Теэд сорогор соргоһоонь ямаршье утаа гаранагүйл (Г. Базаржапова); 2) шэлж. гозон, тон нэгэ, гансаараа байһан (одинёшенький).