СООХИ

тэмд. н. ямар нэгэ юумэндэ, юумэнэй дотор байһан, доторхи (находящийся в чём-л.): Түмэр пеэшэн соохи хуурай шэнэһэн түлеэн нижаганан дүрэжэ, үүдыень нээхэтэй адли ошо шэдэлүүлнэ (М. Осодоев); гэр соохи гэртэ байгааша (находящийся в доме): Үрхөөр гэгээ орожо, гэр соохи байра байдал тодорбо: тортогтоһон хойто ханадань шагаабари онгоошхо, доронь газар шала, дундань гал гуламта (Ц.-Ж. Жимбиев); сэсэрлиг соохи сэсэрлигтэ байһан, сэсэрлигэй (садовый, находящийся в саду): Мүнөө үдэшэлэн Буда гэртээ бусажа ябатараа, сэсэрлиг соохи һандалинуудай нэгэн дээрэ һуужа, сэбэр агаараар амилха гэжэ шиидэбэ (Ц. Шагжин); аман соохи дуун аман дээрэ түргөөр һанагдаад орхидог дуун, ходо дуулаһайб гэһэн дуун (песня, что на устах); наһан соохи бүхы наһанай, наһандаа эдлэхэ (пожизненный): Хүн бүхэн түрэһэн үдэрөө наһан соохи жаргалнуудайм эгээл һайхан жаргалынь гэжэ тоолодог ха юм, мүн бишье… (Ц.-Д. Хамаев); һара соохи һарын хугасаагай, һарын туршада эдлэхэ (месячный).