СОМООТОЙ

тэмд. н. 1) һүрилүүлһэн, һүри болгогдоһон (застогованный, заскирдованный): Мүн Үдэ, Сэлэнгын нуга тохойнуудта сомоотой байһан үбһэнүүдые обтойгоор хаража, ерэхэ зун заатагүй бага ехэшье һаань үбһэ сабшажа, иимэ һүринүүдые табиха байна гэһэн бодол түрэнэ (Б. Санжин, Б. Дандарон); 2) обоолоотой, шобойлгон табигдаhан (сложенный в кучу): Сомоотой байһан номонуудай хүбшые таһа отолоод, бэеэ нюуна (Г. Цыдынжапов).