САХИЛ

юум. н. 1) баримталга, хадагалалга (соблюдение, охрана); сахил журам жаяг заршам, эмхи журам (дисциплина): Сахил журам эбдэхэ ябадалда, даалгагдаһан ажалдаа хайша хэрэгээр, эрилтэгүйгөөр хандагшадта дурагүй һэн (Б. Гармажапов); сахил журам һайнтай нарин, жаяг сахидаг, буруу ябадал гаргадаггүй (хорошо дисциплинированный); 2) сахижа ябаха дүрим, һахил, тангариг (обет, обещание, обязательство); сахил абаха санаар абаха (принять обет): ехэ ламаһаа хубарагай сахил абаха; сахилда хүртэхэ шажанай солотой болохо, санаар хүртэхэ (удостаиваться посвящения): Удаань нангин сахилда хүртэжэ, Зэдын аймагай Сар туул-Гэгээтэйн дасанай шэрээтын сэнтиидэ залагдаhан намтартай (Б. Баторова); сахил сахиха санаар дагаха, эбдэхэгүй (соблюдать обеты); сахил хайрлаха шажанай солотой болгохо (посвящать в одну из степеней духовного звания); сахилай алдар нэрэдэ хүртэхэ шажанай солодо хүртэхэ (удостоиться получения духовного имени); сахил эбдэхэ а) тангаригаа алдаха, хаяха, сахихаяа болихо (нарушить обет); б) шажанай сологүй болгохо (снять священство с кого-л.).