САСУУ

1. тэмд. н. 1) нэгэ наһанай, нэгэ жэл түрэһэн, үетэн (родившийся в один год): Сүрхөөн Дэбэдэ һуудаг Лубсанняма гэжэ намтай сасуу, дэрэгэрхэн шэхэтэй, һалтагархан жаахан хүбүүн гараараа загаһа барихадаа бултанһаамнай бэрхэ агша һэн (Б. Мунгонов); сасуу наһатай нэгэ наһанай, үүри, үетэн (родившийся в один год); сасуу хүн үүри, үетэн (сверстник); 2) адли, тэнсүү (равный, одинаковый): Бэе бэеэ ёгтолон догоодолсожо, дуу эрилсэжэ, бэлиг шадабаряа туршалсаха сасуу хүбүүдэй үгы һэн тула миил жиирэй дуунуудые зохёоно бшуу (М. Осодоев); 2. дах. ү. абаһаар, тэрэ доронь, тэрэ бэеэрээ, дары, ямар нэгэ үйлэ боломсоорнь, болохотой хамта (как только, лишь только): Теэд Эржэни Володиингоо гарайнь бүдүүн балсан дээрэ зөөлэхэн халуухан хасараа табяад, жаргалаар уняартаһан харахан нюдэеэ анин сас уу дурд гэшэбэ (А. Ангархаев); гэртээ орон (гү, али орохотой) сасуу гэртээ оромсороо, орохотой хамта, ороод тэрэ доронь (как только зашёл домой): Минии гэртээ орон сасуу хэрэлсы өөдэ тос-тос гэһэн абяан элихэнээр дуулдаад, үүдэнэйм тушаа саана хонхо жэгтэй һонин хүгжэм боложо жэнгирбэ (З. Гомбожабай); нара орохотой сасуу нара оромсоорнь, нара орохотой хамта (как только зашло солнце): Нара орохотой сасуу Маншууд хамаг үүдэ, үрхэеэ хаб-яб бүхэлөөд, тугалай зэргэ томо хара нохойгоо гэнжэһээнь табижархёо бэлэй (М. Осодоев); 3. хэлэгшын үүргээр хэрэгл. 1) нэгэ наһанай (одного возраста): Бригадир Дугар Хорлын хүбүүдтэй сасуу юм (Г.-Д. Дамбаев); 2) адли, илгаагүй (равно, одинаково): Ородой «синий» гэһэн үгэ бурядай «хүхэ» гэһэнтэй сасуу (Ч. Цыдендамбаев).