САРТУУЛ

1. юум. н. XIX зуун жэлдэ, мүн ХХ зуунай эхиндэ Дунда Ази болон Түб Азида тюрк арадуудай һуудаг газар нютагуудые бүхы дээрэнь Туркестан гэжэ нэрлэдэг байһан. Энэнь хоёр боложо хубаардаг, тиин Зүүн Туркестан гээшэдэнь Баруун Хитадай провинцинууд ородог, харин Баруун Туркестан гээшэнь Россида хабаатай Дунда Ази ба Афганистанай хойто хубинь болоно. Монголшууд Туркестанай мусульман зониие сартагуул гэжэ нэрлэдэг байһан; монгол сэрэгшэд тэдэниие 1220 ондо эзэлэн абаһан. Хожомынь Зүүн Туркестанай узбегүүдые сартуул гэжэ нэрлэдэг болоо. Мүн Монголой баруун хойто хубида, гадна манай сэлэнгэ буряадуудай дунда сартуул обогтон бии (сартулы): Анхан сагта Монгол оронһоо нүүжэ ерэһэн сартуулнууд Зэдын юһэн голнуудые зубшан нютагжанхай (Б. Намжилма); 2. тэмд. н. 1) сартуулнуудта хабаатай (сартульский): Фонетикын талаар сартуул, сонгоол яряанууд халха яряантай адлишуу гэмээр, жэшээнь, халха хэлэндэ һ абяан баһа хэрэглэгдэнэгүй (Б. Жамбалов).