САГААГША(Н)

(н) 1. тэмд. н. эмэ малай сагаан, сайбар, һаруул зүһэ (белый – о масти самок животных): Сагаагша үнеэн хэбтэн таргалаа (тааб., үнэһэн); сагаагша гүүн сагаан, сайбар, һаруул зүһэтэй гүүн (белая кобыла): Сагаагшан гүүнэй һэе дээрэ хоро хаяхаб (С. Цырендоржиев); сагаагшан гахай жэл сагаан зүһэтэй эмэ гахай жэл, монгол литээр арбан хоёр жэлэй һүүлшын жэл (год белой свиньи): Сагаагшан гахай жэлэй үбэлэй дунда һарын юһэн шэнын үдэр бэлэй (С. Норжимаев); 2. юум. н. сайбар зүһэтэй үнеэн (корова белой масти): Эхэнь дуу гаража һуужа, тээ ойрохон сагаагшанаа һаана (Ч. Цыдендамбаев).